आपल्या भाड्याने मालमत्तेवर व्हाटिअल कुत्रे
एक कुत्री चावण्याचा सामान्यतः भाडेकरू
बहुतेक प्रकरणांमध्ये, एखाद्या कुत्र्याला नुकसान कारणीभूत असल्यास, कुत्राचे मालक पूर्णपणे जबाबदार असतात.
हे विशेषतः खरे आहे की आपल्या लक्षात आले असेल की ही पहिलीच वेळ आहे की, जनावरांनी भयंकर वागणूक दाखवली आहे.
एखाद्या भाडेकऱ्याच्या मुलाची जबाबदारी तुमच्याशी जुळवा. जर त्यांच्या मुलाला इमारतीच्या दुसर्या मुलाशी लढा देण्याची शक्यता आहे, तर मुलाचे पालक जे कोणत्याही कायदेशीर समस्यांचे निराकरण करतात, नाही.
- भाडेकरार विमा खरेदी करण्यासाठी भाडेकरुंना सल्ला द्या:
एखाद्या कुत्र्याच्या चाकूचा दायित्व बहुतेकदा भाडेकरूवर असतो कारण आपण भाडेकरूच्या विमा खरेदी करण्यासाठी आपल्या सर्व भाडेकरुंना, विशेषत: जनावरांना सल्ला देण्याची आवश्यकता आहे. हे महत्वाचे आहे की ते पॉलिसीचे परीक्षण करतात हे सुनिश्चित करण्यासाठी की ते एखाद्या कुत्रेमुळे झालेली दुखापत किंवा नुकसान झाल्याचे संरक्षण किंवा कव्हरेजमधील विशिष्ट धोकादायक कुत्र्यांच्या जातींना वगळत नाही. त्यांना खात्री करून द्या की एखादी पॉलिसी शोधणे ज्यात पुरेसे वैयक्तिक देयता कव्हरेज पुरविते, सहसा किमान 100,000 डॉलर
3 वेळा जमिनीवरील मालक जबाबदार होऊ शकत नाही
बहुतेक प्रकरणांमध्ये, एखाद्या भाडेकरूच्या कुत्रावर कोणी आक्रमण करत असेल तर जमीनदार जबाबदार राहणार नाही.
तथापि, अशी काही परिस्थिती असते जेव्हा एखादा भाडेकराराच्या कुणामुळे हानी होऊ लागली तर एखाद्या मालकाने जबाबदार धरले जाऊ शकते. कृपया लक्षात ठेवा की प्रत्येक राज्यात वेगवेगळ्या कायद्यांचे वेगवेगळे नियम आहेत, त्यामुळे आपल्याला लागू असलेल्या नेमक्या नियमांचे निर्धारण करण्यासाठी स्थानिक पातळीवर तपास करणे महत्त्वाचे आहे.
Nolo.com च्या मते, एखाद्या मँलकॉर्डला जबाबदार धरले जाऊ शकते जर ते:
- "कुत्रा धोकादायक होता हे माहीत होते आणि कुत्रा काढून टाकता आला असता; किंवा
- भाडेतत्त्वावर ठेवलेले किंवा भाडेकरूच्या कुत्राला "ठेवले" अर्थात म्हणजे कुत्रेवर नियंत्रण होते किंवा त्यावर काही नियंत्रण होते. "
1 कुत्रा पाहिलेला धोकादायक होता:
थोडक्यात, जर एखाद्या मालकाने कुत्रेने इतरांना खरा धोका पत्करावा लागला असेल तर मालकाने जबाबदार धरले जाऊ शकते.
उदाहरणार्थ: कुत्राने कुणाचाच काटछाट केला किंवा कोणावर हल्ला केला आणि मालकास हल्ल्याची जाणीव झाली. जर जमीनदार पशूला मालमत्तेवर राहू देण्यास निवडत असेल तर, हे माहीत आहे की हे सर्व भाडेकरुंच्या सुरक्षिततेसाठी आणि इतर कोणालाही जनावरांशी संपर्क येऊ शकेल असा धोका असू शकतो, काही राज्यांत कोणत्याही भावी हल्ल्यासाठी आंशिक दोष लक्षात येईल. जमीनदार पडतात
हे उत्तरदायित्व साधारणपणे जनावरांना काढून टाकण्याची जमीनदारांच्या क्षमतेसह एकत्र केले जाते.
2. प्राणी काढून टाकण्याची योग्यता:
- प्राणी काढण्यास अक्षम:
बहुतेक राज्यांमध्ये जमीनदार जबाबदार राहणार नाहीत, जरी मकान मालिकांना प्राणी माहित असला तरीही ते धोकादायक आहे, जर जमीनदार जनावरांचा कायदेशीररित्या काढून टाकण्यात अक्षम असेल तर. आपण प्राणी काढण्याचा प्रयत्न केला असेल तर, परंतु न्यायालयाने आपल्याला राज्य कायद्यावर आधारित किंवा आपल्या भाडेकराराच्या आज्ञेच्या आधारे कायदेशीर अधिकार देण्यास नकार दिला असेल, तर भविष्यातील कोणत्याही हल्ल्यांकरिता आपण बहुधा चुकणार नाही. या परिस्थितीत, आपण वर्तमान आणि भविष्यकालीन भाडेकरूंना जागरुक करणे आवश्यक आहे की परिसर वर एक धोकादायक प्राणी आहे आणि 'कुत्रे चेहर्यापासून सावध रहा' चिन्हे ठेवा.
- प्राण्यांना काढून टाकण्यास सक्षम पण झाले नाही:
अशा परिस्थितीत जिथे जमीनदारांना हे माहिती होते की प्राणी धोकादायक आहे आणि त्यामध्ये प्राणी काढून टाकण्याची क्षमता आहे, परंतु असे न केल्यास, कुत्र्याला एखाद्याला इजा पोहंचल्यास ती जमीनदार जबाबदार धरली जाऊ शकते.
उदाहरणार्थ: भाडेकरूने एक पाळीव करार केला होता ज्याने कुत्राने कोणत्याही संशयास्पद वागणुकीचा उल्लेख केला असेल, तर भाडेकरूला पशूची सुटका करणे आवश्यक आहे किंवा त्या जनावराच्या बाहेर जाणे आवश्यक आहे. कुत्रा थोडी कोणीतरी हे विवेकी वागणूक मानले जाईल. पाळीवच्या करारानुसार, कुत्रा आणि / किंवा भाडेकरी यापुढे संपत्तीमध्ये रहावे
जर जमीनदाराने या कराराद्वारे पालन केले नाही, आणि कुत्रा दुसर्या व्यक्तीला चावायचे असेल तर जमीनदार जबाबदार असू शकतात. या प्रकरणात, मालकाने जाणीवपूर्वक आणि स्वेच्छेने एका धोकादायक पशूची परवानगी दिली जे इतरांना त्यांच्या मालमत्तेत राहण्यासाठी धोक्यात होते.
सिद्धांत असा आहे की, जेव्हा मकान मालिक कुत्राचे मालक नाही, तेव्हा त्यांच्या निष्काळजीपणाने भविष्यातील कोणत्याही हल्ल्यात योगदान दिले.
3. प्राणी Harbored:
जर जमीनदार कुत्राकडे कुत्र्याची काळजी करीत असेल तर कुत्राचा मालक आहे, म्हणजे कुत्रा फीड करतो, चालत जातो, मालक काम करत असताना कुत्रे पाहतो, मग तो कुत्रीचा प्रत्यक्ष मालक कुत्रा कुणालातरी इजा करतो तर ते डे वास्तविक मालक बनले आहेत.
3 मार्ग भूमी मालक स्वतःचे संरक्षण करू शकतात
1. कायद्याचे नियम आणि आपल्या लीजच्या अटींचे पालन करा:
स्वतःचे संरक्षण करण्याचा पहिला मार्ग म्हणजे कायद्याचे पालन करणे. आपल्या मालमत्तेवर एक धोकादायक प्राणी असल्यास तो इतरांच्या सुरक्षेस धोका आहे, आपण आपल्या शक्तीने प्राणी काढण्यासाठी किंवा इतरांना धोक्याची जाणीव करून घेण्यासाठी सर्व काही करणे आवश्यक आहे.
2. स्क्रीन भाडेकरु आणि पाळीव प्राणी अप फ्रंट:
सर्व भाडेकरुंची संपूर्णपणे तपासणी करणे आणि त्यांच्यापाशी चालू होण्यापूर्वी कोणताही पाळीव प्राणी भविष्यात समस्या कमी करण्यास मदत करू शकतात. आपण आधीपासूनच पाळीव प्राण्यांची पूर्तता केली पाहिजे आणि सर्व लसींचा रेकॉर्ड करण्याची विनंती करा.
3. योग्य विमा संरक्षण:
समस्या उद्भवल्यास आपल्याला योग्य विमा संरक्षण मिळण्यास मदत करेल हे सुनिश्चित करणे. आपण आपली पॉलिन्स कुत्रेमुळे झालेली दुखापतीसाठी उत्तरदायित्वाची व्याप्ती प्रदान करत असल्याची खात्री करणे आवश्यक आहे.
कव्हरेज पासून वगळलेल्या कोणत्याही धोकादायक कुत्र्यांच्या जाती आहेत हे पाहण्यासाठी आपल्या पॉलिसी काळजीपूर्वक तपासण्याची आवश्यकता आहे. डेंजरस कुत्रा सर्व कुत्रे चावण्यांच्या बहुसंख्य भागाचे कारण आहे आणि म्हणूनच विमा कंपन्या बर्याचदा विमा सेवनापासून अशा जातींना वगळतात. आपण आपल्या भाडेकरूस आपल्या पॉलिसीद्वारे कव्हरेजमधून वगळलेल्या जातींपैकी एखादे एक असलेल्याला परवानगी देता, तर कुत्रामुळे कारणास कारणीभूत असल्यास आपण आर्थिकदृष्ट्या जबाबदार असू शकता कारण आपण आपल्या मालमत्तेवर या धोकादायक प्रजननास जाणूनबुजून अनुमती दिली आहे.
आपण किती देयता कव्हरेज हे निर्धारित करणे देखील इच्छित असाल आपण आपल्या इन्शुरन्स एजंटशी बोलू इच्छित असाल तर योग्य व्याप्ती निर्धारित करण्यासाठी काही दृष्टिकोनातून, Dogbitelaw.com ने शिफारस केली आहे की मध्यम आकाराच्या कुत्र्यांसह व्यापलेल्या कव्हरेजमध्ये कमीत कमी $ 300,000 आहेत, जे नंतर अतिरिक्त अतिरिक्त वार्षिक फीसाठी एक दशलक्ष डॉलर्सची अतिरिक्त छत्र धोरण खरेदी करण्याचा पर्याय देते.
* हे मत आहे आणि कायदेशीर सल्ला नाही कृपया आपल्या विशिष्ट परिस्थितीवर आधारित असलेली कोणतीही देयता निश्चित करण्यासाठी कृपया वकीलचा सल्ला घ्या.